|
در زمانی که وفا قصه برف به تابستان است
صداقت گل نایابی است
و در آئینه چشمان شقایق ها
عابر ظالم و بی عاطفه غم جاریست
به چه کس باید گفت؟
"با تو خوشبخت ترینم"
روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت
هر کسی غصه اینکه چه میکرد نداشت
چشمه سادگی از لطف زمین می جوشید
خودمانیم زمین اینهمه نامرد نداشت

|